Search

Mavie Dupont

"მძიმეა ცხოვრება იქ, სადაც მყუდროება არ სუფევს"

სანამ ანდრე დაიბადებოდა (2019 წლის შეჯამება)

სანამ არ მიხვდები ადამიანი რომ უნდა მოიშორო ყველაფერი რაც ძველია, გაფუჭებულია, აღარ ვარგა, მანამდე ახლის ძებნას არც დაიწყებ და არც უკეთესობა გექნება. რას ვიზამთ?! ასე ვართ მოწყობილები. ხშირად საჭიროება უნდა შეგვექმნას რომ სიახლისკენ და უკეთესობისკენ ნაბიჯებს ვდგამდეთ. ყველაფერზე ასე ხდება.... Continue Reading →

როცა სიყვარული გადაგივლის

სანამ გიყვარს, მანამდე იცოდე რომ უნდა შეირგო ყველა წამი რაც გაქვს, რომელიც ოდნავ მაინც ბედნიერია შენთვის.. ცოტა ხანში სიყვარული გადაგივლის.. ხელს აღარავინ ჩაგკიდებს, აღარავინ მოგეფერება თმაზე საათობით, აღარავინ გეტყვის რომ უყვარხარ, აღარ დაგელაპარაკება თავის ყოველდღიურ ამბებზე, აღარ გეცოდინება მისი სურვილები,... Continue Reading →

2018

კიდევ კარგი ამ პოსტის დაწერა გადავწყვიტე, თორემ არ მეცოდინებოდა თურმე მართლა რა კარგი წელი ყოფილა. მოკლედ აღიწერება ყველაფერი: ახალი წელი როცა მოვიდა მეძინა. 4 საათი ხდებოდა ნიკამ როცა გამაღვიძა და ასე დავიწყე 2018. მშვენიერი დასაწყისი იყო. იანვარში გავიგე ჩემი ახალი... Continue Reading →

ნატალი

დედაშენს ხაკისფერი ჯინსები, ლურჯი კონვერსის კეტები და მაისური ეცვა როცა გაიგო რომ ორსულად იყო. ეს იყო ყველაზე მოულოდნელი რაც შეიძლებოდა დამმართნოდა. ახლა, როცა ჩემ გვერდით წევხარ და ძილში, ჩემთვის გაურკვეველი მიზეზით, იღიმი და კრუტუნებ, მინდა იცოდე რომ ყველაზე ბედნიერი ვარ.... Continue Reading →

03:46

20 წუთის წინ გამეღვიძა. გარეთ ნისლია და წვრილ წვეთებად წვიმს. ნიკას სძინავს. არ მეძინება და ბოლო დროს რაც შემეძლო ახლა ვარ ყველაზე მშვიდად. საოცარ ჰარმონიაში, სადაც წვიმის ხმაც მომწონს გარედან რომ შემოდის, დაბალი განათებაც, ნიკას მშვიდი სუნთქვაც (😍😍), მაინც მინდა... Continue Reading →

გლოვა

რას დაემსგავსა ჩემი ცხოვრება? ასე არ მინდოდა, არ ვგეგმავდი, არც უნდა ყოფილიყო. ყველა შაბათ-კვირა გადის იმის ვედრებაში ნეტა რამე გავაკეთო, ნეტა სადმე წავიდე სადაც არ ვყოფილვარ, ნეტა ამ ყველაფერს თავი დავაღწიო.. ნეტა გავიქცე.. ნეტა ორშაბათი მაინც მოვიდეს მალე. კიდევ კარგი... Continue Reading →

პესიმიზმის მატლები

იცი ეს როგორია? ჩაიძირები და ვეღარ გამოდიხარ. ფეხებიდან გექაჩება რაღაც და აღარ ცდილობ ამოხვიდე. ნებდები შენს თავს და იწყებ შეგუებას რომ მარტო ხარ. რამდენი იმედგაცრუება უნდა გაიარო? რამდენჯერ უნდა შეგახსენოს თავი ერთხელ დაშვებულმა შეცდომამ? -იქნებ მოხდეს სასწაული და ბოლოჯერ?! ზოგჯერ... Continue Reading →

რა დავარქვა?

რაც უფრო ხშირად ვფიქრობ შენზე, უფრო მეტად მძიმდება ჩემი ხასიათი. ვხედავ ხალხს, რომლებსაც საყვარელი ადამიანები ურეკავენ, კითხულობენ, ყურადღებას აქცევენ, სამსახურში აკითხავენ, ყვავილებს ჩუქნიან, ეხუტებიან.. ბევრ ადამიანს ვხედავ ბედნიერს და ჩემგან დამოუკიდებლად, უბრალოდ ვიღიმი და ცრემლები მომდის. ააი.. ზუსტად ამ მომენტზე... Continue Reading →

შენი თავი შეიყვარე

შენი თავი შეიყვარე. შენი თავი შეიყვარე, შენი თავი შეიყვარე ! შენი გრძელი კისერი შეიყვარე, შენი თითები, შენი მხრები, რომელსაც თუ მოინდომებ შეგიძლია აკოცო, ამდენი ტვირთის ატანისთვის, ბევრი სიმძიმის გაძლებისთვის. შეიყვარე შენი მკლავები და კოცნე როცა მხრები მოიწყენენ და დაბლა ჩამოიყრებიან.... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑